قوله : فوق الخيمة : يعنى قبّه بزرگتر است از خيمه .
قوله : فافاد اثبات الصفات الخ : ضمير فاعلى در [ افاد ] به شاعر راجع است .
قوله : لانّه اذا اثبت : ضمير در [ لانّه ] و [ اثبت ] به شاعر راجع است .
قوله : و حيّزه : يعنى و حيّز الرّجل ، مقصود همان مكان الرجل است .
قوله : فقد اثبت له : ضمير در [ اثبت ] به شاعر و در [ له ] به الرّجل راجع است .
قوله : فيما يحيط به : ضمير در [ به ] به موصوف عود مىكند
قوله : و يشتمل عليه : ضمير در [ يشتمل ] به ماء موصوله در [ فيما ] راجع بوده و ضمير مجرورى در [ عليه ] به موصوف برمىگردد .
قوله : حيث لم يصرّح بثبوت المجد و الكرم له : كلمه [ لم يصرّح ] به صيغه مجهول بوده و ضمير در [ له ] به ممدوح راجع است .
قوله : بكونهما بين برديه : ضمير در [ بكونهما ] به مجد و كرم راجع است .
قوله : فان قلت الخ : اين اشكال متوجّه است به گفته مصنّف كه قبلا گفت كنايه بر سه قسم است .
قوله : هيهنا قسم رابع : مشاراليه [ ههنا ] كنايه مىباشد .
قوله : و هو جعلها فى ساحته : ضمير در [ جعلها ] به رماد و در [ ساحته ] به زيد راجع است .
قوله : اثباتها له : ضمير مجرورى در [ اثباتها ] به رماد و
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٩