در آن جايز است به اين شرح :
1 - رّ : بضمّ هردو .
2 - ردّ : بضمّ راء و فتح دال .
3 - ردّ : بضمّ راء و كسر دال .
ولى هرسه فرع بوده و اعتبارى به آنها نيست و مناط حكم همان صيغه اصلى يعنى « اردو » مىباشد .
تعريف اعراب و اقسام آن
شارح گويد :
طبق آنچه مصنّف در كتاب تسهيل آورده اعراب عبارتست از كيفيّتى كه براى بيان مقتضاى عامل آورده مىشود پس مىتوان در تفسير آن گفت :
اعراب مبيّن مقتضاى اعراب است اعمّ از آنكه مبيّن مزبور حركت باشد نظير :
جاء زيد ( آمد زيد ) كه حركت ( ؟ ؟ ؟ ) بيان مىكند مقتضاى « جاء » رفع است .
يا حرف باشد مانند :
رأيت اباه ( ديدم پدرش را ) كه « الف » بيان مىكند مقتضاى « رأيت » نصب مىباشد .
يا سكون بوده مانند :
لم يضرب كه « ؟ ؟ ؟ » بيان مىكند مقتضاى « لم » جزم است .
يا حذف باشد مانند :
لم يرم كه حذف ( ياء ) از آخر « يرم » بيان مىكند مقتضاى « لم » جزم است و آن بحذف لام الفعل مىباشد .
و بهرتقدير اعراب برچهار نوع است :
رفع ، نصب ، جرّ ، جزم .