اللّه عليه و آله و سلّم و عترت معصوم آن جناب كه جملگى دامانشان از هرگونه آلودهگى پاك بوده و حقتعالى ايشان را مطهر و منزه قرار داده است مىفرستيم . شارح ( ره ) در ذيل [ سوى المهم ] مىفرماين :
مقصود احكام مهمه فقهيّه مىباشد .
و بدنبال [ و هو المشهور بين الاصحاب ] مىفرماين :
البته اين ادعاء بحسب غالب احكام مىباشد و الّا با قطع نظر از آن همانطوريكه در طول مباحث كتاب دانسته شد مرحوم مصنف اقوال نادر و غير مشهور را نيز ذكر فرموده و فروعى كه در كتب قوم بسا عنوان نكرديده متعرض شده است . و سپس بعد از [ الباعث عليه ] مىفرماين :
ضمير در [ عليه ] يا به [ المذكور ] راجع بوده كه بقرينه فعل يعنى [ و لم نذكر ] مىتوان آن را استفاده كرد و يا به [ تصنيف الكتاب ] برميگردد و بدين ترتيب كتاب لمعه اگرچه مؤنث است ولى باعتبار تصنيف مىتوان ضمير مذكر را به آن ارجاع داد .
و در دنبال [ اقتضا بعض الطلاب ] مىفرماين :
كلمه [ اقتضى ] يعنى طلب كرد و مقصود از [ بعض الطلاب ] را در اول خطبه بيان كرديم كه چه كسى مىباشد .
و سپس در دنباله [ نفعه اللّه تعالى و ايانا به ] مىفرماين :
و همچنين جميع مؤمنين را خداوند متعال به واسطه متن لمعه و شرحش منتفع سازد بحقّ حقّ و اهل حقّ .
سپس در پايان كتاب مىفرماين :
اينجا كلام مرحوم مصنف به انتها رسيده و ما نيز خداوند متعال را در مقابل توفيقيكه نصيبمان نمود و اسباب را فراهم كرد تا اين تعليق و شرح
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 492
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٩٢