و لا ينقص سنه عن سبع سنين ، لرواية أبي بصير و غيره عن أبي عبد اللَّه عليه السلام . و الأول أشهر فتوى ، و أصح رواية .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر جنين به صورت علقه درآمده باشد و جانى آن را تباه كند جهل دينار در ذمّهاش مىآيد .
و اگر به شكل مضغه باشد شصت دينار بعهدهاش مىآيد .
و اگر در چنين استخوان باشد هشتاد دينار بايد بپردازد .
و اگر خلقت جنين تمام و كامل شده ولى هنوز در آن روح دميده نشده باشد و جانى آن را ضايع كند صد دينار بايد بپردازد اعم از آنكه جنين مذكّر بوده يا مؤنّث باشد .
شارح ( ره ) در تفسير [ علقه ] مىفرماين :
مقصود از [ علقه ] قطعهاى از خون بوده كه نفطه به آن تحول يافته است .
و در معناى [ مضغه ] مىافزايند :
مراد از آن قطعهاى از گوشت بوده كه به حالت جويدهشده درآمده باشد .
و در ذيل [ و فى العظم ] مىفرماين :
يعنى ابتداء خلقت استخوان و پيدايشش در مضغه .
و سپس مىفرماين :
و مدرك اين تفصيل اخبار و احاديث بسيارى است از جمله :
صحيحه محمّد بن مسلم از مولانا ابيجعفر عليه السلام مىباشد .
و برخى از فقهاء فرمودهاند :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 408
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٨