أو نبت ، أسود عشرة دنانير و لو نبت أبيض فخمسة دنانير على المشهور . و المستند رواية ضعيفة و في صحيحة عبد اللَّه بن سنان في الظفر خمسة دنانير و حملت على ما لو عاد أبيض جمعا و هو غريب و في المسألة قول آخر و هو : وجوب عشرة دنانير متى قلع و لم يخرج ، و متى خرج أسود فثلثا ديته ، لأنه في معنى الشلل ، و لأصالة براءة الذمة من وجوب الزائد مع ضعف المأخذ ، و بعد مساواة عوده لعدمه أصلا و هو حسن
ديه ناخن
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر جانى ناخن ديگرى را بياندازد در صورتى كه ديگر نرويد يا در صورت درآمدن سياه باشد موظّف است ده دينار بپردازد و اگر سفيد بيرون آمد پنج دينار بايد بدهد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ ظفر ] بضم ظاء دستهدار و فاء مىباشد .
سپس در ذيل [ اذا لم ينبت او نبت الخ ] مىفرماين :
اين حكم به فتواى مشهور علماء بوده و مدركش روايت ضعيفى است كه در اين باب وارد شده .
و در روايت صحيحة عبد اللّه بن سنان آمده است :
در ناخن پنج دينار ثابت است .
اين روايت محمول است بر صورتى كه ناخن افتاده وقتى دوباره روئيد سفيد بيرون آمد چه آنكه جمع بين اين حديث و مدرك مشهور مقتضى آن