در لب پائين دو ثلث ديه ثابت مىباشد .
شارح ( ره ) در ذيل [ فى كلّ من الشفتين نصف الدّية ] مىفرماين :
دليل آن خبر عامى است كه گذشت ، اين خبر صحيح بوده ولى نقصى كه در آن هست اينكه مقطوعه مىباشد و روايت سماعه از مولانا الصادق عليه السلام مؤيّد و معاضد آن مىباشد ، در اينروايت آمده است كه دو لب بالا و پائين در ديه با هم متساوى هستند .
و در دنبال [ قيل فى السّفلى الثلثان ] مىفرماين :
وجه آن اين است كه لب پائين طعام و شراب را در دهان حفظ و نگهدارى كرده و لعاب دهان را رد كرده و نمىگذارد كه بيرون از دهان بيايد .
و وقتى ديه لب پائين دو ثلث بود بناچار لب بالا ديهاش ثلث مىباشد .
و برخى از علماء فرمودهاند :
ديه لب پائين دو ثلث و لب بالا نصف مىباشد .
اشكالى كه در اين قول است اينكه .
اوّلا : قائلين به اينقول نادر و بسيار اندك هستند .
ثانيا : مجموع نصف و دو ثلث مشتمل بر مبلغى است كه از ديه كامله بيشتر مىباشد و اين بىمعنا بوده و وجهى برايش وجود ندارد .
سپس مىفرماين :
در ديه ايندو ( دو لب ) قول چهارمى استكه جماعتى از علماء منجمله
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 228
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٨