2 - مولانا الصّادق عليه السلام فرمودند : پدرم به من خبر داد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند :
مردم در تحت يك حكم مساوى قرار دارند ، كسى كه بشنود شخصى مرا به زشتى ياد مىكند بر او واجب است كه دشنامدهنده مرا بكشد و نيازى نيست كه از سلطان و حاكم اجازه بگيرد و اگر نزد سلطان رفته و ويرا از واقع امر آگاه ساختند بر او واجب استكه دشنامدهنده را بقتل برساند .
3 - از حضرت صادق عليه السلام سئوال شد راجع به كسى كه شنيد ديگرى مولانا امير المؤمنين على عليه السلام را دشنام داده و از جنابش تبرّى مىجويد ؟
حضرت در جواب فرمودند : به خدا قسم ريختن خون او حلال و مباح است .
البته بايد توجه داشته باشيد كه هزارتا از اين افراد مطابق يكى از شما نبوده و ارزش يكنفر از شما بيش از هزار نفر آنها است بنابراين قتل او را واگذاريد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين فقره حديث اشاره است بخوف ضرر بر مؤمنين يعنى اگر از كشتن او بر نفس برخى از مؤمنين بيمناك بوديد دست بقتل او نگشوده و وى را رها كنيد زيرا ارزش يك نفر از شما از هزار تن ايشان بيشتر است .
قوله : و يجوز قتله لكلّ من اطلع عليه : ضمير در [ قتله ] بسابّ و در [ عليه ] به سبّ برمىگردد .
قوله : للضر : اشاره است به حديث لا ضرر و لا ضرار فى الاسلام
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 365
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٥