و نيز اگر مولائى كنيز خود را آزاد كرد وصف احصان از هردو زائل شده و در تحقق آن لازم است كه وطى جديد صورت بگيرد يعنى با وى ازدواج نموده و پس از آن عمل نزديكى انجام گيرد و در اين حكم فرقى نمىكند كه عتق و آزادى مملوك مستند به عقد كتابت بوده يا سببش امر ديگرى باشد .
قوله : فيثبت فى حقّ الكافر و الكافرة : ضمير در [ يثبت ] به احصان راجعست .
قوله : مطلقا : چه كافر ذمّى بوده و چه غير ذمّى .
قوله : لانّها فى حكم الزّوجة : ضمير در [ لانّها ] بمعتدّه رجعى راجع است .
قوله : و ان لم تتمكّن هى من الرّجعة : ضمير [ هى ] به معتدّه رجعى عود مىكند .
قوله : كما لا يعتبر تمكّنها من الوطى : ضمير در [ تمكّنها ] بمرئه راجع است .
قوله : لانقطّاع العصمة به : ضمير در [ به ] به طلاق بائن راجع است .
قوله : فلابدّ فى تحقق الاحصان بعده : يعنى بعد الطّلاق .
قوله : ام برجوعه فى الطلّاق : ضمير در [ رجوعه ] به رجل راجع است .
قوله : حيث رجعت فى البذل : يعنى بذل مهر .
قوله : وطى المملوك بعد عتقه : اضافه [ وطى ] به [ مملوك ] از قبيل اضافه مصدر به مفعول است يعنى وطى مولى المملوك و ضمير در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 109
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٩