و الأخبار ناطقة به استحباب طعمة السدس ، و هي تنافي ذلك .
شرح فارسى :
[ كلام در مبلغ طعمه ]
مرحوم شارح مىفرماين :
مشهور بين فقهاء اينست كه در مواردى كه طعمه مستحب است مقدارش يك ششم اصل ما ترك مىباشد .
ولى برخى از فقهاء در مقابل مشهور فرمودهاند :
مبلغ آن يك ششم نصيب ولدى است كه جدّ از طريق او به ميّت منسوب مىشود مثلا پدر و مادر پدر ميّت مستحب است يك ششم نصيب پدر ميّت را برده و پدر و مادر مادر ميّت سدس سهم مادر به آنها داده شود .
بعضى ديگر از فقهاء فرمودهاند :
در صورتى كه سهم ابوين از سدس بيشتر باشد بر ايشان مستحب است كه اقل الامرين از سدس اصل و مبلغ زائد را به اجداد به عنوان طعمه بدهند .
مثلا در فرضى كه از طبقه اوّل فقط پد و مادر ميّت باقى ماندهاند و گفتيم سهم مادر ثلث يعنى دو تومان از شش تومان و سهم پدر دو ثلث يعنى چهار تومان است بر پدر مستحب است سدس اصل ما ترك ه يك تومان است به پدر و مادر خودش بدهد چه آنكه اينمبلغ از مقدار زيادى كمتر است زيرا فاضل و زيادى كه نصيب وى شده سه تومان است و در جائى كه سدس اصل بيشتر از مبلغ فاضل مىباشد مانند مورديكه از ميّت دو دختر و يك پدر باقى مانده كه به پدر يك تومان كه سدس اصل است بعنوان فريضه و دو ريال از باب ردّ مىدهند بر وى مستحبست كه همين دو ريال را به اجداد ميّت يعنى به پدر و مادر خودش بعنوان طعمه بدهد .