باقى ماندهاى وجود ندارد تا از باب ردّ به بنات داده شود .
قوله : و الاخوات يرثن مع الاخوة بالقرابة : چون از باب للذكر مثل حظّ الانثيين به آنها ارث داده مىشود .
قوله : و مع كلالة الام بالفرض : مثلا از ميّت دو خواهر مادرى و دو خواهر پدر و مادرى يا پدرى تنها باقى مانده در اينجا بكلاله امّى چون متعدّد هستند ثلث و به خواهران پدرى دو ثلث داده مىشود و باقى ماندهاى وجود ندارد تا از باب ردّ به آنها ردّ نمائيم .
قوله : لانّه مع الولد : ضمير در [ لانّه ] به اب راجعست .
قوله : و مع عدمه ليس من ذوى الفروض : ضمير در [ عدمه ] بولد راجع بوده و ضمير در [ ليس ] به [ اب ] عود مىكند .
قوله : و مسئلة العول مختصّة بهم : ضمير در [ بهم ] به ذوى الفروض راجعست .
قوله : و قد تنبّه لذلك المصنف ( ره ) : مشاراليه [ ذلك ] عدم دخول پدر در من ينقص علهيم مىباشد .
قوله : فترك ذكره : ضمير فاعلى در [ ترك ] به مصنف ( ره ) و ضمير مجرورى در [ ذكره ] به اب عود مىكند .
قوله : و قبله : يعنى و قبل از مرحوم مصنف .
قوله : و ذكره فى غيرها : ضمير فاعلى در [ ذكره ] به علامه ( ره ) و ضمير مفعولى به [ اب ] و ضمير مجرورى در [ غيرها ] بقواعد بر مىگردد .
قوله : و المحقّق فى كتابيه : يعنى و قبل از مرحوم مصنف نيز محقّق ( ره ) در دوكتابش اب را در زمره من ينقص عليهم ذكر كرده و مقصود از دو كتاب ، شرايع و مختصر النّافع مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 237
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٣٧