ب : محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن احمد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از محمّد بن يحيى ، از طلحة بن زيد ، از جعفر ، از پدرش عليهما السّلام :
انّ رجلا اعتق بعض غلامه ؟
فقال : هو حرّ كلّه ليس للّه شريك . ( وسائل ج 16 ص 63 )
وجه ضعف روايت اوّل وقوع غياث بن ابراهيم رازى است در سند آنچه آنكه وى بترى المذهب است .
و ضعف روايت دوّم به جهت وقوع طلحة بن زيد در سند آنست كه وى نيز مذهبش بترى است .
قوله : بعتق البعض مطلقا : چه معتق مريض بوده يا سالم باشد ، بيش از ثلث را آزاد كند يا به قدر آن باشد وارث اجازه داده يا اجازه ندهند .
قوله : للدّليل المخرج عن حكم الاصل : مقصود از [ اصل ] استصحاب بقاء ملكيّت مىباشد .
قوله : و لموافقته لمذهب العامّة : ضمير در [ موافقته ] به عتق بالسّراية راجعست .
قوله : مع انّه قد روى حمزة بن حمران : ضمير در [ انّه ] به معناى شأن است .
مؤلف گويد :
اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 16 ص 63 به اين شرح نقل نموده :
محمّد بن الحسن باسنادش ، از حسن بن محبوب ، از هشام بن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 284
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٤