سپس زن چهار بار شهادت بحقتعالى دهد كه مرد از دروغگويان بوده و در نسبتى كه بوى داده است كاذب مىباشد و پس از آن بگويد :
غضب خداوند متعال بر من باشد اگر او راستگو باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
چهار شهادت زن بعد از فراغ زوج از شهادت و لعنت بايد واقع گردد و صورت شهادت زن چنين است :
اشهد باللّه انّه لمن الكاذبين فيما رمانى به من الزّنا ( خدا را شاهد مىگيريم كه زوج در نسبت زنائيكه به من داده كاذب است ) .
سپس مىفرماين :
زن در شهادت و نفرين به همين مقدار از الفاظ كه ذكر شد اكتفاء كند و به بيش از آن نيازى نيست .
قوله : بعد فراغه من الشّهادة و اللّعنة : ضمير در [ فراغه ] به زوج راجعست .
قوله : انّه لمن الكاذبين فيما رماها به : ضمير در [ انّه ] و ضمير فاعلى در [ رماها ] به زوج راجع بوده و ضمير مفعولى مؤنّث به زوجه و ضمير مجرورى مذكّر در [ به ] به ماء موصوله عائد است .
قوله : ثمّ تقول انّ غضب اللّه عليها : اين جمله نيز در مقام حكايت است لذا بجاى [ عليها ] علىّ بايد بگويد .
قوله : ان كان من الصّادقين فيه : ضمير در [ كان ] بزوج راجع است و ضمير در [ فيه ] به [ ما رماها ] عود مىكند .
قوه : مقتصرة على ذلك فيهما : مشاراليه [ ذلك ] الفاظ مذكور بوده و ضمير در [ فيهما ] به شهادت و غضب راجع مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 158
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٨