البته رعايت ترتيب در فرض و صورتى استكه مال قاصر و كم باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ضمير [ هم ] در عبارت متن به آباء و اولاد راجعست يعنى پدر و فرزند منفق بر آباء و اولاد خويش مقدم هستند و بعبارت ديگر :
با بودن پدر و فرزند نوبت به اجداد و نوهها نمىرسد چه آنكه پدر و فرزند نسبت به منفق از آنها نزديكتر مىباشند .
سپس در ذيل [ و كل طبقة اولى من التى بعدها ] ميفرمايند :
ولى اگر تمام در يك طبقه بوده منتهى برخى درجهاشان اعلى و بعضى ادنا باشد همچون اجداد و نوهها كه جملگى از نظر درجه با هم متساويند در تقسيم و توزيع نفقه نيز هيچيك بر ديگرى ترجيحى ندارد .
البته همانطوريكه مرحوم مصنف فرمودند رعايت ترتيب در جائى لازمست كه مال به تمام افراد نرسد چه آنكه با فراوان بودن آن و رسيدن بجميع نفرات واجبست آن را به همگى تعميم داده بدون اينكه رعايت ترتيب لازم باشد .
قوله : كل ذلك مع القصور : مشار اليه [ ذلك ] وجوب رعايت ترتيب مىباشد .
قوله : اما مع سعة ما له للانفاق : ضمير در [ ما له ] به منفق راجع است .
متن :
و لو كان للعاجز أب و ابن قادران فعليهما نفقته بالسوية لتساويهما في المرتبة بالنسبة إليه ، و البنت كالابن أما الأم ففي مساواتها للأب في مشاركة الولد ، أو تقديمه عليها
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 464
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٦٤