و اگر در شهرى زندگانى مىكنند كه عادتا زنان در زمستان پوستين بتن مىكنند بر زوج واجبستكه براى وى پوستين فراهم نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
تهيه لحافظ براى خواب زن در زمستان در صورتى واجبستكه عادتا در شهر سكنى براى خواب از آن استفاده كنند .
قوله : و يزيد كسوتها : ضمير فاعلى در [ يزيد ] به زوج و ضمير مجرورى در [ كسوتها ] به زوجه راجع است .
قوله : المحشوة بالقطن : مقصود از [ محشوة ] اين استكه لباس لائى داشته و لائى نيز از جنس پنبه باشد .
قوله : ان اعتيد ذلك فى البلد : مشار اليه [ ذلك ] استفاده لحاف براى خواب و لباس لايهدار براى بيدارى مىباشد .
قوله : و لو كان فى بلد يعتاد فيه الفرو : ضمير در [ فيه ] به بلد راجع است .
قوله : وجب على الزوج بذله : يعنى بذل فرو .
متن :
و يرجع في جنسه من حرير أو كتان أو قطن أو في جنس الفرو من غنم و سنجاب و غيرهما إلى عادة أمثالها في البلد و يعتبر في مراتب الجنس المعتاد حاله في يساره و غيره ، و قيل لا تجب الزيادة على القطن لأن غيره رعونة ، و هو ضعيف لاقتضاء المعاشرة بالمعروف ذلك .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و در جنس لباس لازمست به عادة المثل زن رجوع شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 436
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٦