و قيل : يتعين كونهما من أهلهما عملا به ظاهر الآية ، و لأن الأهل أعرف بالمصلحة من الأجانب ، و لو تعذر الأهل فلا كلام في جواز الأجانب .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
وجه اينكه حاكم ميتواند از غير خويشان زوجين حكمين را اختيار كند اينست كه غرض به آنها نيز حاصل مىشود و همچنين بايد گفت در حكم قرابت و نزديك بودن وى با زوجين معتبر نيست چنانچه در وكيل نيز اين امر واجب نمىباشد .
و اينكه در آيه شريفه فرموده حكمين از اهل زن و شوهر باشند به منظور ارشاد نمودن به امرى است كه نسبت به حال زوجين اصلح و انسب مىباشد نه اينكه الزاما و منحصرا واجب باشد .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
متعيّن و لازم است كه حكمين از اهل و خويشان باشند به دو دليل :
1 - ظاهر آيه .
2 - اهل بمصالح زوجين اعرف و آشناتر بوده از اينرو براى اصلاح كار ايشان صالحتر از ديگران مىباشند .
سپس مرحوم شارح مىفرماين :
اگر اهل نبوده يا مانعى از به كار گرفتنش در بين باشد جاى صحبت نيست كه مىتوان حكم را از اجانب اختيار كرد .
قوله : لحصول الغرض به : مقصود از [ غرض ] اصلاح كار زوجين بوده و ضمير در [ به ] به [ غيرهما ] راجع است .
قوله : و كونهما من الاهل : ضمير در [ كونهما ] به حكمين
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 296
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٦