نكند بلكه صرفا پارهاى از شب را نزد وى توقف نمود مقدار منقضى را نبايد براى صاحبش قضاء كند .
قوله : و يجوز عيادتها فى مرضها : ضميرهاى مؤنث به [ الضرّة ] راجع مىباشند .
قوله : لكن يقضى لو استوعب الليلة : ضمير در [ يقضى ] و [ استوعب ] به زوج راجعست و معناى تحت اللفظى عبارت چنين مىشود :
ولى شوهر اگر باتمام برساند شب را نزد همسرى كه به زيارتش رفته قضاى آن را بايد بجاى آورد .
قوله : لعدم ايصالها حقّها : اضافه كلمه [ ايصال ] به ضمير از باب اضافه مصدر به مفعول است و ضمير فاعلى آن به زوج و ضمير مفعولى به زوجه راجعست چنانچه ضمير مجرورى در [ حقّها ] نيز به زوجه راجع است .
قوله : كما لو زار اجنبيّا : ضمير فاعلى در [ زار ] به زوج عود مىكند .
قوله : لانّها ليست حقّها : ضمير در [ لانّها ] به [ الليله ] عود مىكند .
قوله : فلا قضاء هنا : مشار اليه [ هنا ] مسئله عيادت مىباشد .
متن :
و الواجب في المبيت و المضاجعة و هي أن ينام معها قريبا منها عادة ، معطيا لها وجهه دائما ، أو أكثريا بحيث لا يعد هاجرا و إن لم يتلاصق الجسمان ، لا المواقعة فإنها لا تجب ، إلا في كل أربعة أشهر مرة كما سلف .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 272
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٢