در تعيين مدت نسبت به عيب عنين بودن وجود حاكم شرط است به اين معنا كه مدت مزبور را حاكم بايد معين كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
وجود حاكم صرفا در تعيين وقت است نه جواز فسخ عقد بعد از سپرى شدن وقت از اينرو زن پس از انقضاء وقت خود مستقلا و بدون اذن از حاكم مىتواند عقد را فسخ نمايد .
قوله : فى ضرب اجل العنة : قبلا گفته شد مردى كه به مرض عنّه مبتلا است پس از مراجعه همسرش به حاكم وى مرد را براى يكسال مهلت مىدهد پس مقصود از [ اجل العنة ] همين يكسال است و كلمه [ ضرب ] در اينجا به معناى تعيين مىباشد .
قوله : لا فى فسخها بعده : ضمير در [ فسخها ] به زوجه و در [ بعده ] به اجل راجعست .
قوله : بل تستقل به حينئذ : ضمير فاعلى در [ تستقل ] به زوجه و در [ به ] به فسخ راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين بعد الاجل مىباشد .
متن :
و يقدم قول منكر العيب مع عدم البينة ، لأصالة عدمه فيكون مدعيه هو المدعي فعليه البينة و على منكره اليمين ، و لا يخفى أن ذلك فيما لا يمكن الوقوف عليه كالجب و الخصاء ، و إلا توصل الحاكم إلى معرفته .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در اختلاف بين زوجين كه يكى مدعى عيب و ديگرى منكر آنست در صورتى كه مدّعى بيّنه و شاهد نداشته باشد قول منكر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 190
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٠