شارح ( ره ) مىفرماين :
اعم از آنكه همبستر شدن با زن از طريق حلال بوده يا از راه حرام صورت گرفته باشد .
مؤلف گويد :
بنابراين مادر زن و مادر زنيكه العياذ باللّه شخصى با وى زنا نموده يا از روى شبهه وطى كرده است بر فاعل و واطى حرام مىشوند .
متن :
و أم المعقود عليها و إن لم يدخل بها فصاعدا و هي جدتها من الطرفين و إن علت .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ديگر از زنانى كه بواسطه مصاهره بر انسان حرام مىشوند مادر زنى استكه انسان وى را به عقد خود درآورده است كه در اينجا مادر و مادر مادر و هرچه بالاتر بر عاقد حرام مىشوند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حكم مذكور يعنى حرمت نسبت به مادر زنيكه به عقد انسان درآمده ثابت است و لو با زن تماس و دخول صورت نگرفته باشد چه آنكه نفس عقد علّت تامّه براى نشر حرمت مىباشد .
و سپس در ذيل [ فصاعدا ] مىفرماين :
مقصود از آن جدّه طرفينى معقوده مىباشد يعنى جدّه مادر و پدرى وى اگر هرچه بالا رود .
متن :
و ابنة الموطوءة مطلقا فنازلا أي ابنة ابنها ، و ابنتها و إن لم يطلق عليها ابنة حقيقة .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 9
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩