بما بين طلوع الشمس و الزوال .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف سپس ببرخى از احكام اشاره نموده و مىفرماين :
الف : از حيث قلت و كثرت اندازهاى براى مهر معين نشده است .
ب : و نيز در مدت متعه تعيين زمان نشده است .
شارح ( ره ) در ذيل [ و لا تقدير فى المهر ] مىفرماين :
بلكه هرچه را كه زن و شوهر بر آن تراضى نموده و به آن خشنود باشند مشروط باينكه مال محسوب گردد صحيح است كه آن را مهريه قرار دهند اگرچه يك مشت گندم باشد .
مرحوم صدوق مهريه در باب متعه را فرموده كمتر از يك در هم نبايد قرار داد .
و در ذيل [ و كذا فى الاجل ] مىفرماين :
مدت در نكاح متعه از حيث قلّت و كثرت تقدير و اندازهاى شرعا ندارد و اينكه برخى از علماء آن را از حيث قلّت مقدّر به زمان بين طلوع شمس و زوال آن نموده و گفتهاند از اينمدت كمتر جايز نيست قوليست شاذ و نادر و موافقى براى آن وجود ندارد .
قوله : ممّا يتموّل : از اين عبارت معلوم مىشود تنها شرطى كه در مهر وجود دارد اينست كه بايد عرفا و شرعا مال باشد و بيش از اين شرط ديگرى در آن نمىباشد .
قوله : و قدره الصدوق بدرهم : ضمير در [ قدره ] به مهر راجع است .
مرحوم سيد على طباطبائى در رياض المسائل آورده كه مدرك
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 275
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٥