عدّهاش نيز سپرى نشده پس او همسر همان عبد بوده و نكاح اوّلشان باقى است و اما وجه ضعف اينحديث از آنجهت است كه عمار اگرچه ثقه بوده ولى از نظر مسلك فطحى المذهب است از اينرو بر رواياتى كه صرفا و تنها او نقل كرده باشد حضرات اعتماد ندارند .
قوله : بفسخ نكاح العيد باباقه : يعنى اباق عبد .
قوله : و ان لم يعد فى العدة : يعنى در عدّه همسرش .
قوله : فتزوجها : ضمير فاعلى بعبد و ضمير مفعولى بامرأتة راجع است .
قوله : ليس لها على مولاه نفقة : ضمير در [ لها ] به [ امرئة ] و در [ مولاه ] به عبد راجع است .
قوله : و قد بانت عصمتها منه : ضمير در [ عصمتها ] بامرئة و در [ عنه ] به عبد عود مىكند .
قوله : و هو بمنزلة المرتد عن الاسلام : ضمير [ هو ] به عبد آبق راجعست .
قوله : ترجع امراته اليه : ضمير در [ امرأته ] و [ اليه ] به عبد عود مىكند .
قوله : ثمّ تزوّجت غيره : ضمير در [ غيره ] بعبد عود مىكند .
قوله : فلا سبيل له عليها : ضمير در [ له ] به عبد و در [ عليها ] به [ امرئة ] راجعست .
قوله : ضعيفة السند : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 583 با اندك اختلافى در الفاظ حديث به اين شرح نقل فرموده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 210
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٠