نفى ولد نيز بشود چنانچه خود ايشان به آن تصريح فرموده و گفتهاند اجماع داريم كه قذف صماء و خرساء موجب حرمت ابدى مىشود .
بنابراين نبايد غير صورت قذف يعنى نفى ولد را به آن ملحق نمود .
قوله : و لو نفى ولدها : ضمير فاعلى در [ نفى ] بزوج و ضمير مجرورى در [ ولدها ] به صمّاء و خرساء راجع است .
قوله : على وجه يثبت اللعان به لو كانت غير مؤفه : ضمير در [ به ] به نفى ولد راجع است و ضمير در [ كانت ] به صمّاء و خرساء و مقصود از [ غير مؤفة ] زنى استكه از آفت صمم و خرس سالم و بر كنار باشد .
قوله : ففى ثبوت اللعان او تحريمها به : ضمير در [ تحريمها ] به صمّاء و خرساء راجع بوده و در [ به ] به نفى ولد رجوع مىكند .
قوله : كالقذف : يعنى همانطوريكه قذف صماء و خرساء موجب تحريم ابدى بدون لعان مىشود .
قوله : من مساواته الخ : اشاره است به دليل اوّل براى احتمال اول .
ضمير در [ مساوته ] به نفى ولد راجع است .
قوله : فيساويه فى المعلول الآخر : ضمير فاعلى در [ يساويه ] به نفى ولد و ضمير مفعولى آن بقذف راجع است و مقصود از [ معلول آخر ] حرمت ابدى بدون لعان در صماء و خرساء مىباشد .
قوله : و دعوى الشيخ فى الخلاف الخ : اشاره است به دليل دوم براى احتمال اوّل .
قوله : على انه لا لعان الخ : ضمير در [ انه ] به معناى شأن مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 179
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٩