قوله : و بنات كل ذكر ارضعته امك : ضمير منصوبى در [ ارضعته ] به [ كل ذكر ] راجع است .
متن :
و إنما يحرم الرضاع ( به شرط كونه عن نكاح ) دواما و متعة و ملك يمين و شبهه على أصح القولين مع ثبوتها ، من الطرفين ، و إلا ثبت الحكم في حق من ثبت له النسب ،
مبحث شرايط تحريم رضاع
شرح فارسى
مرحوم مصنف مىفرماين :
رضاع در صورتى موجب نشر حرمت مىشود كه در آن شرائطى مراعات شود :
شرط اول
شرط اول آنست كه شير از نكاح بهمرسيده باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اعم از آنكه نكاح دائمى بوده يا متعه و ملك يمين باشد .
و بنا بر اصح قولين در اين مسئله اگر منشأ حصولش وطى بشبهه نيز باشد در احكام مترتبه كافى است مشروط باينكه شبهه از هردو طرف بوده و زن و مرد هردو وطى را صحيح پندارند و در غير اين صورت اگر يكى بفساد وطى آگاه و تنها طرف ديگر توهم مىنمود كه وطى صحيح و مشروع است در صورت حصول آن و تحقق شير و وقوع رضاع صرفا احكام رضاع در حق آنكس كه نسب شرع برايش ثابتست مترتب مىگردد .