تنافى عود مىكند .
قوله : و يرشد اليه : ضمير در [ اليه ] به اقتضاء اطلاق تعجيل در عمل راجع است .
قوله : كما لو اطلق فيهما : ضمير در [ فيهما ] به دو عقد اجاره اول و دوم عود كرده و اين عبارت و عبارت بعدى مثال و بيان براى اطلاق است .
قوله : و ما ذكره احوط : فعل در [ ذكره ] ضميرى استكه به مرحوم مصنف راجع بوده و ضمير مفعولى در آن به ماء موصوله عود مىكند و مقصود از [ ما ذكره ] همان اقتضاء تعجيل در اطلاق مىباشد .
قوله : و لكن لا دليل عليه : ضمير در [ عليه ] به [ ما ذكره ] عود مىكند .
متن :
و إذا تسلم المستأجر العين و مضت مدة يمكن فيها الانتفاع بها فيما استأجرها له استقرت الأجرة و إن لم يستعملها ، و في حكم التسليم ما لو بذل المؤجر العين فلم يأخذها المستأجر حتى انقضت المدة أو مضت مدة يمكنه الاستيفاء فتستقر الأجرة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
زمانى كه مستأجر عين مستأجره را قبض نمود و سپس مدتى كه بتواند در آن از عين قبض شده انتفاع ببرد منقضى شود اجرت بعهدهاش مستقر و ثابت مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر چه مستأجر از عين استفاده نكرده باشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 106
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٦