قوله : بينهما عنها وقت العقد : ضمير در « بينهما » به متعاقدان و در « عنها » بمسافت راجع است و ظرف ( يعنى وقت العقد ) متعلق بمسافتى است كه مرجع ضمير در « عنها » مىباشد .
قوله : فلو زادت : يعنى مسافت .
قوله : بطل : يعنى بطل القبض و به تبع از آن عقد نيز باطل مىشود .
متن :
أو رضاه أي رضي الغريم الذي هو المشتري ، كما يدل عليه آخر المسألة بما في ذمته أي ذمة المديون الذي هو البائع قبضا أي مقبوضا ، أقام المصدر مقام المفعول بوكالته إياه في القبض ، لما في ذمته .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
يا مشترى به آنچه در ذمّه بايع ثابت مىشود راضى باشد كه اين معنايش مقبوض بودن و فى الذمه مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از مشترى غريم و طلبكار است چنانچه از عباراتيكه مرحوم مصنف در آخر مسئله فرموده چنين برمىآيد و مراد از بايع بدهكار است و كلمه « قبضا » در عبارت منصف مصدر بوده به معناى اسم مفعول مىباشد پس اين كلمه از باب ا قامه مصدر بجاى اسم مفعول است .
و در ضمير « وكالته » به مشترى راجع مىباشد .
قوله : ايّاه : يعنى بايع .
قوله : لما فى ذمته : يعنى آنچه در ذمه بايع مىباشد .
متن :
و ذلك فيما إذا اشترى من له في ذمته نقد بما في
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 6
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦