براى اين كلام وجهى است وجيه ولى درعينحال اگر بگوئيم وارث بجاى مورّث محسوب شده و در تمام موارد چه نزاع در قدر ثمن باشد و چه غير آن حكم مورث درباره ايشان نيز اجراء مىگردد اين كلام وجيه و پسنديدهتر مىباشد زيرا وارث بمنزله مورّث است و آنچه او ادعاء مىكرد مورد ادعاى وارث نيز مىباشد .
سپس مىفرماين :
و اگر در نزاع در قدر ثمن همانطورى كه ذكر شد قائل بتحالف شويم قطعا بين ورّاثشان نيز اگر چنين اختلافى باشد بايد قائل به تحالف شويم .
قوله : و اصله : يعنى و اصل اجل .
قوله : لانه الاصل : ضمير منصوبى به [ تقديم قول ورثه مشترى ] راجع است .
قوله : انما خرج عنه : ضمير مجرورى به [ اصل ] عائد است .
قوله : فيقتصر فيه على مورده : ضمير در [ فيه ] به خروج و در [ مورده ] به نص عود مىكند .
قوله : و له وجه : ضمير در [ له ] بكلام قيل راجعست .
قوله : مقام مورثه مطلقا : چه اختلاف در مقدار ثمن بوده و چه در غير آن باشد .
قوله : لانه بمنزلته : ضمير در [ لانه ] بوارث و در [ بمنزلته ] به مورث راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 476
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧٦