خريدم و الآن مثلا به 120 تومان مىفروشم .
حال اگر اينطور بگويد :
اين كتاب را به 100 تومان خريدم و به 120 تومان مىفروشم چون در اخبار بثمن تدليس كرده و از واقعه كما هو فى الخارج اخبار ننموده مشترى يعنى خالد از خيار تدليس مىتواند استفاده كند و معامله را فسخ نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و در روايتى چنين وارد شده :
كه مشترى يعنى [ خالد ] نمىتواند معامله را فسخ كند منتهى ثمن را در همان مهلتى كه بايع مبيع را خود در آن مدت خريده بپردازد .
قوله : و يجب على المشترى : مقصود از مشترى [ مشترى اول ] كه در بيع دوم خود بايع بوده مىباشد .
قوله : اذا باع ما اشتراه مؤجّلا : فاعل [ باع ] ضميرى است كه به مشترى ( يعنى مشترى اول و بايع در عقد دوم ) راجع بوده و مقصود از [ ماء موصوله ] مبيع مىباشد .
قوله : فى غير المساومة : مساومه عبارت بود از معاملهاى كه در آن از رأس المال و ثمن اول بايع اخبار نمىكند و غير آنكه سه قسم ديگر است يعنى مرابحه و مواضعه و توليه به خلاف آن هستند .
قوله : بدون ذكره : يعنى بدون ذكر اجل .
قوله : بين الفسخ و الرضاء به : يعنى رضاء به عقد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 393
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٩٣