مستحبى استطاعت عقلى داشته و ميتواند بنحو متسكعا و با تحمل مشقت فوق العاده خود را به مكه برساند و اين مراسم عبادى را انجام دهد .
ب : كسى كه براى عمره واجب و حج مستطيع است ولى هنوز اشهر حج ( شوال ، ذى قعده ، ذى حجه ) فرانرسيده كه در اينجا چون مخاطب به انجام فريضه و عمل واجب نيست لاجرم - مانعى از بجاى آوردن عمره مستحبى ندارد و دليل عدم خطاب به عمره واجب اين است كه هنوز حج را بجاى نياورده و قطعا قبل از انجام حج ، عمره واجب اتيانش ممكن نيست .
ناگفته نماند : مبحثى كه در اينجا عنوان شد و احكام مذكور فقط در عمره مفرده است يعنى در عمرهاى كه بدون حج باشد .
قوله : و فى التقييد بقضاء الفريضه : يعنى اينكه مصنف ( ره ) فرمود ( و هى مستحبة مع قضاء الفريضه ) .
قوله : عدم جوازها ندبا : ضمير مؤنث بعمره راجعست
قوله : مع تعلقها بذمته : ضمير مؤنث به عمره فريضه و ضمير مذكر به ناسك و مكلف راجع است .
قوله : و مع ذلك : مشاراليه [ ذلك ] اقتضاء استطاعت براى عمره مندوب نسبت به استطاعت براى عمره واجب مىباشد .
و از اينجا انتقاد شارح ( ره ) بر عبارت متن شروع مىشود .
قوله : تخلفه لمتكلفها : ضمير مذكر به مندوب و ضمير مؤنث بعمره راجع است .
قوله : حيث ليفتقر : ضمير مستتر در [ يفتقر ] به واجب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 379
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٩