قوله : و تجب ايضا باسبابه : يعنى باسباب وجوب حج .
قوله : الموجبة له : ضمير در [ له ] به حج عائد است .
قوله : لو اتفقت لها : ضمير مستتر در [ اتفقت ] به اسباب راجع است .
قوله : و تزيد عنه : يعنى اسباب موجبه عمره از اسباب حج زيادتر و بيشتر است ، بنابراين ضمير مستتر در [ تزيد ] به عمره و ضمير [ عنه ] به حج عائد است .
متن :
و يشتركان أيضا في وجوب أحدهما تخييرا لدخول مكة لغير المتكرر ، و الداخل لقتال ، و الداخل عقيب إحلال من إحرام ، و لما يمض شهر منذ الإحلال ، لا الإهلال .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
از امورى كه بين حج و عمره مشترك است اينست :
كسى كه قصد ورود و دخول به مكه را دارد بنحو وجوب تخييرى حج يا عمره بر او لازم است مشروط باينكه از افراد ذيل نباشد :
1 - دخول و ورودش به مكه بطور مكرّر واقع شود .
2 - در مكه به منظور قتال و جنگ داخل شده .
3 - بعد خروج از احرامى به آن داخل شده كه از زمان بيرون آمدن از احرام تا به اكنون يك ماه نگذشته است .
قوله : منذ الاحلال لا الاهلال : كلمه [ احلال ] به معناى محلّ شدن و خروج از احرام است ولى [ اهلال ] عكس آن يعنى محرم شدن است و حاصل مراد مرحوم شارح اين است كه ملاك انقضاء يك ماه از زمان محل شدن از احرام قبلى تا احرام بعدى است نه از
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 373
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٣