وارد شده :
آب زمزم براى استجابت حاجات سزاوار است نوشيده شود پس بهتر است آن را براى مهمّات و حوائج دينى و دنيوى بنوشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
پس چه بسيار از بزرگان كه از اين آب براى مطالب مهمه نوشيدند و بمقاصد خود رسيدند و اهم و اعظم حوائج طلب رضايت و قرب الى اللّه و نزديك شدن بساحت قدس ربوبى است و مستحب است علاوه بر نوشيدن از آن آب با خود برداشته و به ديگران هديه بدهند .
قوله : لما شرب له : يعنى براى امرى استكه شرب براى آن واقع مىشود ، بنابراين ( ماء ) موصوله بوده و [ شرب ] به صيغه مجهول صله آن و ضمير در [ له ] عائد به آن است .
قوله : شربه للمهمّات : ضمير در [ شربه ] به [ ماء زمزم ] عائد است .
قوله : فقد فعله : يعنى شربه .
قوله : فنالوها : ضمير به [ مطالب مهمّه ] عائد است .
قوله : اهمّها : ضمير به [ مطالب مهمّه ] راجع است .
قوله : و القرب منه : يعنى و القرب اليه .
قوله : و الزلفى : به معناى قرب و نزديكى است .
قوله : و يستحب مع ذلك : يعنى علاوه بر شرب مستحب است آن را حمل نيز بكنند پس مشاراليه [ ذلك ] شرب است .
قوله : حمله و اهدائه : هردو ضمير به [ ماء زمزم ] عائدست
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 191
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩١