از اينكه در يك روز مكرّر شود يا تكرّرش باعتبار تعدّد ايام باشد به اينكه در هر روز يك بار مرتكب آن شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مناط تكرار اين فعل به آن است كه مرد بعد از اخراج آلت از فرج زن دوباره مبادرت بدخول كند .
2 - موجبات كفّاره با هم فرق داشته باشند ، مثلا هم مرتكب وطى شود و هم خوردن .
شارح ( ره ) مىفرماين :
البته خوردن و آشاميدن دو فعل متغاير به حساب مىآيند لذا اگر كسى هردو را مرتكب شود دو كفّاره بايد بدهد .
3 - در جائى كه بعد از ايجاد موجب كفّاره ، كفّاره را بدهد و سپس همان موجب يا سبب ديگرى را مكرّرا بجاى آورد اگرچه در يكروز اينعمل واقع شود .
4 - موجبات كفّاره در ايّام متعدّده واقع شوند اگرچه تمام از نظر جنس با هم متّحد باشند مثل اينكه شخص در ظرف ده روز ، روزى يك بار مبادرت به خوردن در روز ماه رمضان كند .
سپس مصنّف ( ره ) مىفرماين :
در غير اين چهار مورد يعنى در جائى كه موجبات كفّاره به استثناء جماع با هم متّحد و در يك روز واقع شده و بين آنها كفّاره هركدام داده نشده باشد يك كفّاره بر عهده مكلّف است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
حكمى كه گذشت مشهور به آن فتوى دادهاند ولى مرحوم مصنّف در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 62
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٢