قوله : مطمئنّا بقدره اختيارا : ضمير در [ بقدره ] به ذكر واجب راجع است .
متن :
( ثم رفع رأسه ) بحيث يصير جالسا ، لا مطلق رفعه ( مطمئنا ) حال الرفع بسماه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
سپس سر از سجده بردارند و به حالت طمأنينه و استقرار بنشينند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
وظيفه و تكليف است كه پس از اتمام سجده سر از آن برداشته و به حالت جلوس درآيند و مطلق سر برداشتن كفايت نمىكند .
قوله : ثم رفع رأسه : ضمير در [ رفع ] و در [ رأسه ] بمصلّى راجع است .
قوله : بحيث يصير جالسا : ضمير فاعلى در [ يصير ] بمصلّى راجعست .
قوله : لا مطلق رفعه : يعنى رفع رأس .
قوله : حال الرّفع بمسمّاه : يعنى مسمّاى جلوس و اطمئنان .
متن :
( و يستحب الطمأنينة ) بضم الطاء ( عقيب ) السجدة ( الثانية ) و هي المسماة بجلسة الاستراحة استحبابا مؤكدا ، بل قيل بوجوبها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
مستحب است بعد از سجده دوّم اندكى با حالت طمأنينه و آرامش بنشينند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 446
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٦