و افضل و بهتر آنست كه آب غسل را در حفره و گودى مخصوصى كه براى همين منظور كندهاند بريزند .
قوله : ان يجعل فى حفرة خاصّة به : ضمير نائب فاعلى در [ يجعل ] و ضمير مجرورى در [ به ] به الماء كه مقصود غساله غسل مىباشد راجع است .
متن :
« و ترك ركوبه » : بأن يجعله الغاسل بين رجليه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ص : و مستحب است غاسل ركوب و سوار بر ميّت شدن را ترك كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ ركوب ] آنست كه غاسل ميّت را بين دو پاى خود قرار دهد .
قوله : يجعله الغاسل بين رجليه : ضمير منصوبى در [ يجعله ] به ميّت و ضمير مجرورى در [ رجليه ] به غاسل عود مىكند .
متن :
« و إقعاده و قلم ظفره و ترجيل شعره » و هو تسريحه و لو فعل ذلك دفن ما ينفصل من شعره و ظفره معه وجوبا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ق : و مستحب است ميّت را ننشانده و ناخنهاى او را نگرفته و موىهايش را شانه نزنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ترجيل شعر يعنى شانه زدن موى .
سپس مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 447
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٧