و ضمير مؤنث در [ حريمها ] به دار عود مىكند .
قوله : المملوك منها : ضمير [ منها ] به دار راجعست .
متن :
« و الملعن » و هو مجمع الناس ، أو منزلهم ، أو قارعة الطريق ، أو أبواب الدور .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
تخلّى نمودن در ملعن نيز مكروهست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ملعن عبارتست از محلّى كه مردم در آن جمع شده يا جائى كه منزل مىگيرند و يا مراد وسط شوارع و راهها و يا در آستانه منازل و خانهها مىباشد .
متن :
« و تحت » الشجرة « المثمرة » : و هي ما من شأنها أن تكون مثمرة و إن لم تكن كذلك بالفعل ، و محل الكراهة ما يمكن أن تبلغه الثمار عادة و إن لم يكن تحتها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و نيز تخلّى كردن زير درختان ميوهدار كراهت دارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از آن درختانى استكه ذاتا ميوهدار باشند اگر چه بالفعل داراى ميوه نباشند همچون درخت توت و گردو و امثال اينها .
ناگفته نماند كه محل كراهت تا جائى است كه ميوه وقتى از درخت مىافتد تا آنجا عادتا مىرود اگر چه آنجا زير درخت نباشد .
قوله : و هى ما من شأنها ان تكون مثمرة : ضمير [ هى ] به [ مثمره ] راجع بوده و ضمير در [ شأنها ] به [ ماء موصوله ] راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 258
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٨