تجزيه وتركيب
همزه : حرف استفهام .
فاء : عاطفه .
عيينا : فعل ماضي ، صيغه متكلم مع الغير ، از باب فرح ، يفرح ، ثلاثي مجرد ، لازم وضمير « نا » فاعل آن است .
بالخلق : جار ومجرور ، متعلق به « عيينا » وباء بمعناى « في » مىباشد .
الاوّل : صفت براي « الخلق » .
قوله : لزم ثبوته : يعنى ثبوت ما بعد .
قوله : ان كان منفيا : ضمير در « كان » به ما بعد راجع است .
قوله : ومنه : ضمير مجرورى به الانكار الابطالى كه قسم دوّم است راجع مىباشد .
قوله : أليس اللّه الخ : آية ( 36 ) از سوره زمر .
تجزيه وتركيب
همزه : حرف استفهام .
ليس : فعل ناقص .
اللّه : اسم براي « ليس » .
باء : زائده .
كاف : اسم فاعل ، ثلاثي مجرد ، متعدي ، مجرور به « باء » وچون جار زائده است متعلق براي ظرف نمىباشد ، خبر براي « ليس » .
عبده : مضاف ومضافاليه ، مفعول براي « كاف » .
قوله : ولهذا عطف : مشاراليه « هذا » كون الهمزة مفيدة لنفى ما بعدها مىباشد .
قوله : ألم نشرح لك صدرك الخ : آيا اينطور نيست كه ما سينهات را گشاده قرار داده
و
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 75
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٥