ترمين : تير مىاندازى تو يكزن حاضر در زمان آينده
مؤنّث حاضر ترميان : تير مىاندازيد شما دو زن حاضر در زمان آينده
ترمين : تير مىاندازيد شما زنان حاضر در زمان آينده
متكلّم وحده ارمى : تير مىاندازم در زمان آينده
متكلّم مع الغير نرمى : تير مىاندازيم در زمان آينده
و اصل « يرمون » يرميون بوده پس آنچه در « رضوا » بجاى آورديم در آن نيز جارى كرديم .
متن : و هكذا حكم ما كان قبل لامه مكسورا كيهدي و يناجي و يرتجي و ينبري و يستدعي و يرعوي و يعروري .
و تقول :
يرضى ، يرضيان ، يرضون ، ترضى ، ترضيان ، يرضين ، ترضى ، ترضيان ، ترضون ، ترضين ، ترضيان ، ترضين ، ارضى ، نرضى .
و هكذا قياس كلّ ما كان قبل لامه مفتوحا نحو يتمطّى و يتّصابى و يتقلسى .
و لفظ الوادة المؤنّث فى الخطاب كلفظ الجمع في بابى يرمي و يرضى و التّقدير مختلف فوزن الواحدة تفعين و تفعين و وزن الجمع تفعلن و تفعلن .
ترجمه :
و همچنين است حكم فعلى كه حرف قبل از لام الفعلش مكسور باشد مانند :
يهدي ( هدايت مىكند ) و يناجي ( مناجات مىكند ) و يرتجي ( اميدوار است ) و ينبري ( اعتراض مىكند ) و يستدعي ( مىخواند ) و يرعوى ( بازمىدارد ) و يعروري ( سوار اسب عريان شد ) .
الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٨