تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج (فارسى) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
و او بايد حتّى اگر شوهرش مانع شود حجّ گزارد ، و چنين است حكم زنى كه با اجازه شوهرش نذر حجّ كرده ، كه پس از نذر ، به منع شوهر اعتنا نمىشود . 2 - در استطاعت زن همراهى همراهان مَحْرَمِ او شرط نيست ، البتّه در صورتى كه بتواند خويش را از خطرها حفظ كند ، حتّى اگر مجرّد باشد . 3 - زنى كه توان حجّ ندارد ، مگر با همراهى از مَحارِمِ خويش ، تحقّق استطاعت وى بسته به بودن چنين كسى است و اگر همراهى مَحَرم متوقّف بر پرداخت هزينهء سفر او باشد ، بر زن واجب است كه آن را تأمين نمايد و جزء هزينه حجّ خودش به شمار مىرود ، پس - در اين صورت - اگر زن توانايى تأمين هزينهء حجّ خود و همراه مَحْرَم را دارد مستطيع است و گرنه مستطيع نمىباشد . 4 - زنى كه مهرش براى هزينه‌هاى حجّ كافى باشد وهمسرش بتواند آن را به دو بپردازد ، آن زن بايد مهر خود را از شوهرش مطالبه كند و اگر همسرش اين مهر را به دو پرداخت آن زن مستطيع خواهد شد . 5 - اگر زن حائضى بخواهد داخل مسجد شجره و يا ديگر مساجد در ميقاتها احرام بندد ، بايد در حالى نيّت احرام كند كه از اين مسجدها گذر مىكند اگر درهاى اين مساجد گوناگون باشد ، يا هنگام بيرون آوردن چيزى باشد كه در اين مساجد نهاده شده است ، و همچنان مىتواند كنار اين مساجد بدون دخول در آنها احرام بندد ،