بگيرد ، و بدين ترتيب بجاى قربانى ، ده روز كامل را روزه گرفته است ، و بايد روزهء او در ماه ذىالحجّه باشد و اگر روزه نگرفت بايد يكقربانى را در منى ذبح كند ، و اگر نتوانست در مكّه باقىبماند وبسوى كسانش بازگشت در راه ، و يا پس از بازگشت به وطنش روزه بگيرد .
و جايز است اين سه روز را پس از عمره مستقيماً در آغاز ذىالحجّه روزه بگيرد و اين در صورتى است كه مالى نداشته باشد ، ولى اگر دوباره دارايى يافت قربانى بر او واجب نمىگردد ، ولى اگر ايام تشريق را از دست نداده بهتر است آن را بجاى آورد ، و احوط در هفت روز باقيمانده آن است كه موالات نيز رعايت شود .
4 - مستحبّ است قربانى فربه باشد و قوچى باشد شاخدار و سياه و قوى و بهتر است قربانى اگر شتر يا گاو باشد ماده و چنانچه ميش و يا بُز باشد از ميان نرها انتخاب گردد .
5 - مستحبّ است قربانى به سهقسمت تقسيم شود كه يكسوم آنرا خود و خانوادهاش بخورند و يك سوم ديگر را به همسايگان و سائلان دهند و يك سوم آخر را ميان فقرا تقسيم كنند . استحباب خوردن از آن مورد تأكيد است .
6 - مستحبّ است حاجى در صورتى كه بتواند ، خود قربانى را ذبح يا نحر كند ، و الا مستحبّ است دست خويش را بر دست شخص ذبح كننده نهد و هنگام ذبح بگويد :
« وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمواتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَمَا أَنَا
مناسك حج (فارسى) — صفحة 222
مساهمون: آژير
ص٢٢٢