3 - از ابوالصباح كنانى آمده است كه گفت از ابو عبداللَّه عليه السلام پيرامون گوشتهاى قربانى پرسش كردم پس حضرت عليه السلام فرمود :
« كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَينِ وَأَبُو جَعْفَرٍ عليهما السلام يَتَصَدَّقَانِ بِثُلْثٍ عَلى جِيرَانِهِمْ وَثُلْثٍ عَلَى السُّؤالِ وَثُلْثٌ يُمْسِكَانِهِ لِأَهْلِ الْبَيْتِ » « 1 » .
« على بن الحسين و ابوجعفر عليه السلام يك سوم آن را به همسايگانشان صدقه مىدادند و يك سوم را به سائلها و يك سوم ديگر را براى اهلبيت نگه مىداشتند . »
4 - از ابى عبداللَّه عليه السلام پيرامون اين آيه مباركه : ( فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّ ) ، آمده است كه فرمود :
« الْقَانِعُ الَّذِي يَقْنَعُ بِمَا أَعْطَيْتَهُ وَالْمُعْتَرُ الَّذِي يَعْتَرِيكَ وَالسَّائِلُ الَّذِي يَسْأَلُكَ فِي يَدَيْهِ وَالْبَائِسُ هُوَ الْفَقِيرُ » « 2 » .
« قانع يعنى كسى كه به آنچه به دو مىدهى خرسند است ، و معتر به كسى گفته مىشود كه خود را به تو عرضه مىكند ، و سائل به كسى گفته مىشود كه با دست از تو چيزى مىخواهد ، و بائس همان بينواست . »
5 - از محمّد بن مسلم بن نقل از ابوعبداللَّه عليه السلام آمده است كه گفت :
از حضرت پيرامون خارج كردن گوشت قربانيان از منى سؤال كردم . پس حضرت فرمود :
« كُنّا نَقُولُ لَايُخْرَجُ مِنْهَا بِشَيْءٍ لِحَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ
هامش
( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 10 ، ابواب الذبح ، ص 144 ، باب 4 ، حديث 13 .
( 2 ) - همان ، ص 145 ، باب 40 ، حديث 14 .