للَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلِبَيْتِهِ وَالتَّذَلُّلِ لِأَنْفُسِهِمْ عِنْدَ قَصْدِهِمْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
، وَوِفَادَتِهِمْ إِلَيْهِ رَاجِينَ ثَوابَهُ رَاهِبِينَ مِنْ عِقَابِهِ مَاضِينَ نَحْوَهُ ، مُقْبِلِينَ إِلَيْهِ بِالذُّلِّ وَالْإِسْتِكَانَةِ وَالْخُضُوعِ » « 1 » .
« حاجيان به احرام دستور داده شدهاند تا پيش از ورود به حرم امن الهى خشوع بيابند و به زينت و لذّتى از امور دنيوى سرگرم نگردند ، و در جائى كه آهنگش را دارند جدّى باشند و با تمام وجود بدان روى آورند ، و خداى عزّ وجلّ و خانهاش را بزرگ شمارند ، و به هنگام قصد مقام كبريايى و ورودشان به بارگاه الهى خود را به خوارى كشند در حالى كه پاداشش را اميد مىبرند ، و از كيفرش در هراسند ، و به سويش درمىگذرند و با فروتنى و خضوع به سوى او روى مىآورند . »
2 - از اسماعيل بن جابر نقل است كه گفت : به ابى عبداللَّه عليه السلام عرض كردم به هنگام آهنگ حجّ چقدر موى دراز كنم ؟ حضرت عليه السلام فرمود :
« اعْفِهِ شَهْراً » « 2 » .
« يك ماه رهايش كن . »
3 - از ابى عبداللَّه عليه السلام در حديثى آمده است كه فرمود :
« وَاعْلَمْ أَنَّهُ واسِعٌ لَكَ أَنْ تُحْرِمَ فِي دُبْرِ فَرِيضَةٍ أَوْ نَافِلَةٍ أَوْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ » « 3 » .
هامش
( 1 ) - وسايل الشّيعه ، ج 9 ، ابواب احرام ، ص 3 ، باب 1 ، حديث 4 .
( 2 ) - همان ، ص 6 ، باب 3 ، حديث 2 .
( 3 ) - همان ، ص 21 ، باب 15 ، حديث 2 .