وَجَرَتْ السُّنَّةُ فَعَلَى الْمُتَمَتِّعِ إِذَا قَدِمَ مَكَّةَ طَوافٌ بِالْبَيْتِ وَرَكْعَتَانِ عِنْدَ مَقَامِ إِبْراهِيمَ وَسَعْيٌ بِيْنَ الصَّفا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ يُقَصِّرُ وَقَدْ حَلَّ هذا لِلْعُمْرَةِ وَعَلَيْهِ لِلْحَجِّ طَوافانِ ، وَسَعْي بَيْنَ الصَّفا وَالْمَرْوَةِ وَيُصَلِّي عِنْدَ كُلِّ طَوافٍ بِالْبَيْتِ رَكْعَتَيْنِ عِنْدَ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ عليه السلام ، . . . » « 1 »
. « حجّ تمتّع با فضيلترين حجّ است كه در قرآن نازل شده و سنّت بر آن جارى گشته است ، پس بر متمتّع است هنگامى كه به مكّه درمىآيد بيت اللَّه را طواف كند و در مقام ابراهيم دو ركعت نماز گزارد و سعى بين صفا و مروه كند و سپس به تقصير اقدام ورزد ، كه با اين كار از احرام عمره خارج مىشود ، و در حجّ بايد دو طواف كند و سعى بين صفا و مروه را فرونگزارد و هنگام هر طوافى دو ركعت نماز در مقام ابراهيم بجاى آرد . »
تفصيل احكام :
حجّ تمتّع بر كسى واجب است كه از مكّه دور باشد ، ( چنان كه پيشتر گفتيم ) و از دو فريضه تركيب مىشود كه به هر دو باهم ( حجّ تمتّع ) گفته مىشود :
1 - عمره تمتّع .
2 - حجّ تمتّع .
و اينك اعمال هر يك از آنها را به ترتيب بيان مىكنيم :
هامش
( 1 ) - وسايل الشّيعه ، ج 8 ، ابواب اقسام حجّ ، ص 149 ، باب 2 ، حديث 2 .