اى ظالم مرا مىكشى و نمىدانى كيستم ؟
شمر گفت : مىدانم و تو را نيك مىشناسم ، جد و پدر و مادرت را از همه بهتر مىشناسم ، پس دشنامى به حضرت داد و سپس گفت :
تو را مىكشم و اصلا در دل ترس ندارم فضرب بسيفه اثنى عشر ضربة ثمّ جزّ رأسه الشريف بعد از زدن دوازده ضربت آنوقت سر حضرت را بريد كه زمين به لرزه درآمد .
تذكّر و تنبيه
اخبار و روايات در كيفيّت قتل امام عليه السّلام مختلف است آنچه مستند و مدرك معتبر دارد آن است كه
اوّلا : حضرت را ذبح كردند .
ثانيا : سر مبارك آن سرور را از قفا بريدند
امّا مدرك و مأخذ ذبح شدن حضرت :
از فرموده امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف در زيارت معروفه مىتوان اين معنا را استفاده كرد و روايت مزبور را دليل و مدرك قرار داد ، امام عليه السّلام در يكى از فقرات اين زيارتنامه طويل مىفرماين :
و الشّمر جالس على صدرك و مولغ سيفه على نحرك قابض على شيبتك بيده ذابح لك بمهنّده . . . . « 1 »
يعنى : شمر روى سينه تو نشسته بود و شمشيرش را به حنجر تو فروبرد و ريش غرقه به خون تو را بدست گرفته بود و با شمشيرش تو را ذبح مىكرد .
و نيز روايات متعددى در اينباره وارد شدهاند كه جملگى بالصّراحه دلالت دارند براينكه حضرت مولى الكونين ابا عبد اللّه الحسين صلوات الله و سلامه عليه به نحو ذبح شهيد شدند از جمله اين روايات ، خبر ريّان بن شبيب است از حضرت
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ج ( 101 ) ص ( 322 ) سطر ( 15 )