همه زخمدار و مجروح بودند مگر شاهزاده عاليمقام حضرت على اكبر سلام اللّه عليه كه زخمى برنداشته بود و جهتش آن بود كه ده نفر از غلامان امير المؤمنين دور آن حضرت را گرفته بودند و نمىگذاشتند زخم و جراحتى براندام لطيف و پيكر نظيفش برسد .
مؤلف گويد :
اين حمله كه در آن پنجاه و دو يا پنجاه و سه تن به درجه رفيعه شهادت رسيدند موسوم است به حمله اوّل
اسامى كسانى كه در حمله اوّل شهيد شدند
مرحوم محدّث قمى در منتهى الآمال فرموده : اين بزرگواران عبارتند از :
1 - نعيم بن عجلان ، وى برادر نعمان بن عجلان است كه از اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام و عامل آن حضرت بربحرين و عمّان بود .
2 - عمران بن كعب بن حارث الاشجعى
3 - حنظلة بن عمرو شيبانى
4 - قاسط بن زهير
5 - مقسط بن زهير كه برادر قاسط بوده .
مرحوم شيخ در رجال نام پدر ايشان را عبد اللّه ضبط كرده نه زهير .
6 - كنانة بن عتيق تغلبى كه از ابطال و قرّاء و عبّاد كوفه بشمار مىرفت .
7 - عمرو بن ضبيعه بن قيس ، وى سوارى شجاع و دلير بود .
گويند وى اوّل با عمر سعد بود و بعدا در انصار امام حسين عليه السّلام داخل گرديد .
8 - ضرغامة بن مالك تغلبى
بعضى گفتهاند كه او بعد از نماز ظهر به مبارزت بيرون شد و شهيد گرديد .
9 - عامر بن مسلم العبدى
10 - سالم ، وى مولاى عامر بن مسلم بود و هردو دو از شيعيان بصره بودند
از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — صفحة 463
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٦٣