ارْتِكاس
: فرو افتادن ، افتادن به چيزى كه از آن خلاصى يافته باشد . ر . ر ك س - ارتكاس ، مصدر باب افتعال است .
ارتكاسهم فى الضلال . خ 180 ص 587 س 2
ارْتَمَتْ
: افكنده شد . مص . ارتماء ر . ر م ى - ارتمت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افتعال است . در اينجا ( اذا ) به آن معنى مضارع ( افكنده شود ) داده است .
اذا ارتمت الاوهام . خ 90 ص 234 س 11
ارْتَهَنَ
: گرو گرفت ، در گرو قرار داد . مص . ارتهان ر . ر ه ن - ارتهم ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال .
ارتهن عليه انفسهم . خ 182 ص 601 س 4 و ارتهنكم ذلك . خ 217 ص 718 س 1
ارْتِياد
: جستن ، خواستن ، قصد كردن . ر . ر و د - ارتياد ، مصدر باب افتعال است .
و روية الارتياد . خ 82 ص 186 س 6
ارْجُ
: اميدوار باش . ر . ر ج و - ارج ، فعل امر حاضر مفرد مذكر حاضر از رجا يرجو است .
فارج من غضبت له . خ 130 ص 403 س 3
ارَجَّ
: سخت تكان داد . مص . ارجاج ر . ر ج ج - ارج ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است .
و ارج الارض . خ 108 ص 334 س 3
ارْجاء
: م . رجاء : سو ، كناره . ر . ر ج و و شق الارجاء . خ 1 ص 26 س 1
ارْجاس
: م . رجس : پليد ر . ر ج س و تدبرها الارجاس . خ 151 ص 464 س 6
ارْجَح
: مايلتر ، خوبتر ، نيكتر . ر . ر ج ح - ارجح ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است .
فانه ارجح . خ 2 ص 41 س 5