و بدوات اربه . خ 82 ص 195 س 8
ارْباب
: م . ربّ : پروردگار ، مالك ، بزرگوار ، مصلح ، آقا . ر . ر ب ب لكم ارباب سوء . خ 92 ص 274 س 3 اسبعد الارباب . خ 182 س 600 س 3 اربابا لهم . خ 234 ص 805 س 4
ارْبَة
: حاجت و نيازمندى . ر . ا ر ب و لا فى الولاية اربة . خ 196 ص 656 س 9
ارْتَأى
: مىانديشم . مص . ارتياء ر . ر ء ى - ارتأى ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افتعال است .
ارتأى چون همراه با طفقت آمده معنى ماضى استمرارى ( مىانديشيدم ) يافته است .
و طفقت ارتأى . خ 3 ص 46 س 5
ارْتابَ
: گمان كرد ، شك برد . مص . ارتياب ر . ر ى ب - ارتاب ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است .
حتى ارتاب الناصح بنصحه . خ 35 ص 116 س 9
ارْتاج
: م . رتج ، رتاج : در بزرگ . ر . ر ت ج لا حجب ذات ارتاج . خ 89 ص 224 س 4
ارْتَبَكَ
: به تنگنا افتاد ، شكار به دام افتاد . مص . ارتباك ر . ر ب ك ارتبك فى الهلكات . خ 156 ص 494 س 8
ارْتِتاق
: پيوسته گرديدن هر چيز ، پيوند خوردن . ر . ر ت ق - ارتتاق ، مصدر باب افتعال است .
و فتن بعد الارتتاق . خ 90 ص 242 س 6 بعد ارتتاقها . خ 202 ص 670 س 4
ارْتِجال
: بى انديشه و تأمل سخن گفتن ، بى انديشه . ر . ج ل - ارتجال ، مصدر باب افتعال است .
فكأنهم فى ارتجال الصفة . خ 212 ص 696 س 2
ارْتَحَلَ
: كوچيد ، رفت . مص . ارتحال ر . ر ح ل - ارتحل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است . در اينجا معنى مضارع ( مىكوچد ، مىرود ) دارد .