ما ضعفت و لا جبنت . خ 103 ص 307 س 10
جَبْهَة
: مهتر قوم . مص . جباه ر . ج ب ه الى اهل الكوفة جبهة الانصار . ن 1 ص 830 س 6
جُبِهَتْ
: به رخسارش زده شد . ر . ج ب ه - جبهت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب مجهول ثلاثى مجرّد . منظور ناكام شد .
اذ جبهت معترفة . خ 90 ص 235 س 2
جُثَّة
: بدن ، تن ، كالبد و تنديس ، تنه و توش و قامت . ج . جثت ر . ج ث ث و ستعقبون منى جثة . خ 149 ص 454 س 12 فى صغر جثتها . خ 227 ص 736 س 8
جَحَدَ
: با وجود دانستن انكار كرد . ر . ج ح د - جحد ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب ثلاثى مجرّد .
و جحد المدبر . خ 227 ص 737 س 12
جَحَدُوه
: با وجود دانستن انكارش كردند . ر . ج ح د - جحدوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب ثلاثى مجرّد است .
و ليقروا به بعد اذ جحدوه . خ 147 ص 446 س 5
جَحفَل
: لشكر عظيم ، مرد بزرگ و مهتر و جوانمرد . ج . جحافل ر . ج ح ف ل فى جحفل من المهاجرين . ن 28 ص 902 س 4
جَحود
: كسى كه با وجود دانستن حق ، آن را بسيار انكار مىكند ، بسيار ستيزه كنندهء با حقّ . ر . ج ح د و الجحود الكنود . خ 233 ص 771 س 6
جُحود
: انكار كردن حقّ از روى علم و دانستگى . ر . ج ح د او الجحود بما جاء به محمد ( ص ) . خ 53 ص 142 س 9 على اقرار قلب ذى الجحود . خ 49 ص 136 س 8 الا مع جحودها . ن 53 ص 991 س 7 على الجحود بمحمد ( ص ) . ن 64 ص 1056 س 1 و جحودا لما الزم . ن 65 ص 1059 س 6
جَحيم
: دوزخ و آتش سخت شعله ، آتش تو بر تو ، هر آتش بزرگ كه در مغاكى افروخته باشند ،