انْ تُمْسِىَ
: اين كه شبانگاه كند . مص . امساء ر .
- تمسى ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب از باب افعال است .
ان تمسى له متنكرة . خ 110 ص 341 س 12
تَمَعَّكَتْ
: در خاك غلتيد ، غلتيد . مص . تمعّك ر . م ع ك - تمعكت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفعّل است .
تمعكت عليه بكواهلها . خ 90 ص 257 س 7
لا تُمَكِّنْ
: قدرت مده . مص . تمكين ر . م ك ن - لا تمكن ، فعل نهى مفرد مذكّر حاضر از باب تفعيل است .
و لا تمكن الغواة من سمعك . ن 10 ص 851 س 1
لَمْ تُمَكِّنْ
: فرمانبردارى نكرده است . مص . تمكين ر . م ك ن - لم تمكن ، فعل جحد مؤنث است . ولى در اينجا به علّت تأثير ( اذا ) معنى مضارع ( فرمانبردارى نمىكند ) يافته است .
لم تمكن من نفسها . ك 226 ص 1191 س 2
تَمَكُّن
: جاى گرفتن ، استوار شدن و قدر و منزلت داشتن . ر . م ك ن - تمكن ، مصدر باب تفعّل است .
و تمكن الاماكن . خ 162 ص 521 س 10
تَمَكَّنَتْ
: جاى گرفت . مص . تمكّن ر . م ك ن - تمكنت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفعّل است .
تمكنت من سويداء . خ 90 ص 249 س 11
لا تَمَكَّنْتُمْ
: قدرت نيافتيد . مص . تمكّن ر . م ك ن - لا تمكنتم ، فعل ماضى منفى جمع مذكر حاضر از باب تفعّل است .
و لا تمكنتم من رضاع اخلافها . خ 104 ص 309 س 5
تَمْكين
: قادر و توانا گردانيدن بر چيزى .
بعد العلو و التمكين . خ 165 ص 542 س 1