تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 386

مساهمون:

ص٣٨٦
و تشتتوا عن اصلهم . خ 165 ص 541 س 2

تَشْتَدَّ

: استوار شود . مص . اشتداد ر . ش د د - تشتد ، فعل مضارع مفرد مؤنّث غايب مضاعف از باب افتعال است . حتى تشتد اركانه . خ 154 ص 484 س 14

تَشْحَذُ

: تيز كند . ر . ش ح ذ - تشحذ ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است . و لا حمية تشحذكم . خ 179 ص 584 س 7

لا تُشْخِصُ

: بى آرام نمىكند . مص . اشخاص ر . ش خ ص - لا تشخص ، فعل مضارع منفى مفرد مؤنّث غايب از باب افعال است . لا تشخصهم الاسفار . خ 108 ص 335 س 2

لا تُشْخِصْ

: بازمگردان . مص . اشخاص ر . ش خ ص - لا تشخص ، فعل نهى مفرد مذكّر حاضر از باب افعال است . فلا تشخص همك عنهم . ن 53 ص 1019 س 7

تُشَدُّ

: بسته مىشود . ر . ش د د - تشد ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مجهول مضاعف ثلاثى مجرّد است . در اينجا به معنى ماضى استمرارى ( بسته مىشد ) آمده است . و تشد اليه عقد الرحال . خ 234 ص 792 س 7

تَشَذُّب

: متفرق و پريشان شدن . ر . ش ذ ب - تشذب ، مصدر باب تفعّل است . لهزاله و تشذب لحمه . خ 159 ص 507 س 8

تَشْديد

: استوار كردن ، سخت كردن . ر . ش د د - تشديد ، مصدر باب تفعيل است . لتشديد سلطانه . خ 64 ص 155 س 9

تَشَذُّر

: پراكنده شدن ، پريشان و متفرق شدن . ر . ش ذ ر - تشذر ، مصدر باب تفعّل است .