فِعْلِهِمْ ، وَفَوَّضْتَهُ الَيْهِمْ فَلَمَّا اسْفَرَ الْحَقُّ ، وَسَفِهَ
جستى ، و كار را به ايشان واگذاشتى ، و چون پرده از روى حق برداشته شد ، و
الْمُنْكَرُ ، وَاعْتَرَفُوا بِالزَّلَلِ وَالْجَوْرِ عَنِ الْقَصْدِ ،
نا روايى منكر روشن شد و به خطاى خويش و عدول از حق اعتراف كردند
اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ ، وَالْزَمُوكَ عَلى سَفَهِ التَّحْكيمَ ، الَّذى
پس از آن اختلاف نظر پيدا كرده و تو را مجبور به پذيرفتن حَكميّت سفيهانه كردند با اينكه
ابَيْتَهُ وَاحَبُّوهُ ، وَحَظَرْتَهُ وَاباحُوا ذَنْبَهُمُ الَّذِى اقْتَرَفُوهُ ،
تو نخواستى و آنان خواستند و تو آن را تحريم و آنها مباح دانستند ، گناهى بود كه مرتكب شدند
وَانْتَ عَلى نَهْجِ بَصيرَةٍ وَهُدىً ، وَهُمْ عَلى سُنَنِ ضَلالَةٍ
و تو بر طريق بينائى و هدايت بودى ، و ايشان بر روش گمراهى
وَعَمىً ، فَما زالُوا عَلَى النِّفاقِ مُصِرّينَ ، وَفِى الْغَىِّ
و كورى پس همواره بر نفاق اصرار داشتند ، و در گمراهى سرگردان
مُتَرَدِّدينَ ، حَتىَّ اذاقَهُمُ اللَّهُ وَبالَ امْرِهِمْ ، فَاماتَ
بودند ، تا بالاخره چشانيد به ايشان خداوند و بال كارشان را ، و مىراند
بِسَيْفِكَ مَنْ عانَدَكَ فَشَقِىَ وَهَوى ، وَاحْيى بِحُجَّتِكَ مَنْ
بوسيلهء شمشيرت دشمنت را و در نتيجه بدبخت ونگونسار گرديد ، وزنده گردانيد بوسيلهء حجت تو هر كه
سَعَدَ فَهُدِىَ ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْكَ غادِيَةً وَرآئِحَةً وَعاكِفَةً
سعادتمند و هدايت شد ، درودهاى خدا بر تو باد بامدادان و شامگاهان و در هنگام اقامت
وَذاهِبَةً ، فَما يُحيطُ الْمادِحُ وَصْفَكَ ، وَلا يُحْبِطُ
و در سفر وصف كنندهاى نتواند وصف فضائل تو نكند و بدخواه و
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 78
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٧٨