نَجْوى ، عَزيزٌ عَلَىَّ انْ تُحيطَ بِكَ دُونِىَ الْبَلْوى ، وَلا
رازى ، گران است بر من كه بى من بر تو تنها بلا احاطه كند ، و صداى
يَنالُكَ مِنّى ضَجيجٌ وَلا شَكْوى ، بِنَفْسى انْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ
زارى و شكوهء من به تو نرسد ، جانم به قربانت اى پنهانى
لَمْ يَخْلُ مِنا ، بِنَفْسى انْتَ مِنْ نازِحٍ ما نَزَحَ عَنا ،
كه از ميان ما بيرون نيستى ، جانم به قربانت اى دور از نظرى كه از ما دور نيست
بِنَفْسى انْتَ امْنِيَّةُ شائِقٍ يَتَمَنّى ، مِنْ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ ذَكَرا
جانم به قربانت اى آرمان هر مشتاقى كه آزويت كنند از مردان و زنان با ايمانى كه به ياد تو
فَحَنا ، بِنَفْسى انْتَ مِنْ عَقيدِ عِزٍّ لا يُسامى ، بِنَفْسى
ناله از دل كشند ، جانم به قربانت اى بسته به عزتى كه كسى برتو برترى نگيرد ، جانم
انْتَ مِنْ اثيلِ مَجْدٍلا يُجارى ، بِنَفْسى انْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ
به قربانت اى مجد و شوكت ريشهدارى كه همطراز ندارد ، جانم به قربانت اى نعمت ديرينهاى
لا تُضاهى بِنَفْسى انْتَ مِنْ نَصيفِ شَرَفٍ لا يُساوى ،
كه شبيه ندارد ، جانم به قربانت اى قرين شرف و بزرگوارى كه برابر ندارد ،
الى مَتى احارُ فيكَ يا مَوْلاىَ ، وَالى مَتى وَاىَّ
تا كى سرگردان تو باشم اى مولاى من ؟ و تا كى
خِطابٍ اصِفُ فيكَ وَاىَّ نَجْوى ، عَزيزٌ عَلَىَّ انْ
و به چه زبانى وصف تو گويم و راز دل كنم ، گران و ناگوار است بر من
اجابَ دُونَكَ وَاناغى ، عَزيزٌ عَلَىَّ انْ ابْكِيَكَ
كه پاسخ از ديگرى جز تو بشنوم و گفتگو كنم ، گران است بر من كه بر تو بگريم ولى مردم تو را
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 508
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٥٠٨