لِنَفْسِكَ وَدينِكَ ، اذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزيلَ ما عِنْدَكَ مِنَ
براى خود و دين خود چون انتخاب كردى براى آنها آن نعمت شايان و پايدارى كه نزد تو است
النَّعيمِ الْمُقيمِ ، الَّذى لا زَوالَ لَهُ وَلَا اضْمِحْلالَ ، بَعْدَ انْ
آن نعمتى كه زوال و نابودى برايش نيست ، ( و اين ) پس از آنى ( بود كه )
شَرَطْتَ عَلَيْهِمُ الزُّهْدَ فى دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ ،
با آنها شرط كردى تا كناره گيرند از درجات ( و رياستهاى ) اين دنياى پست
وَزُخْرُفِها وَزِبْرِجِها ، فَشَرَطُوا لَكَ ذلِكَ ، وَعَلِمْتَ مِنْهُمُ
و از زيب و زيورش و آنها نيز اين شرط تو را پذيرفتند و تو نيز وفاى آنان را
الْوَفاءَ بِهِ ، فَقَبِلْتَهُمْ وَقَرَّبْتَهُمْ ، وَقَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّكْرَ
بهاين شرط دانستى و پذيرفتيشان و مقرب درگاهشان كردى و مقرر داشتى از پيش براى ايشان نامى
الْعَلِىَّ وَالثَّناءَ الْجَلِىَّ ، وَاهْبَطْتَ عَلَيْهِمْ مَلائِكَتَكَ ،
بلندو ثنائى آشكار و فرو فرستادى برايشان فرشتگانت را
وَكَرَّمْتَهُمْبِوَحْيِكَ ، وَرَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِكَ ، وَجَعَلْتَهُمُ الذَّريعَةَ
و گرامى داشتى آنان را به وحى خود و ياريشان كردى به علم خود و قرارشان دادى واسطهء
الَيْكَ ، وَالْوَسيلَةَ الى رِضْوانِكَ ، فَبَعْضٌ اسْكَنْتَهُ جَنَّتَكَ
درگاهت و وسيلهاى بسوى خوشنوديت پس برخى را در بهشت جا دادى
الى انْ اخْرَجْتَهُ مِنْها ، وَبَعْضٌ حَمَلْتَهُ فى فُلْكِكَ وَنَجَّيْتَهُ
تا آنگاه كه از آنجا بيرونش آوردى و برخى را در كشتى خود سوار كردى و او ( نوح ) و همراهانش را
وَمَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَكَةِ بِرَحْمَتِكَ ، وَبَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ
كه ايمان آورده بودند به مهر خود از هلاكت نجات دادى و برخى را
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 495
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٤٩٥